Από το «porn-chic» στο σκέτο «porn» και επιστροφή στο σκέτο «chic». Ο Tom Ford, – ένας μέγας Ναπολέων της διαφημιστικής καμπάνιας – οργανώνεται και αλλάζει γραμμή πορείας. Αναδρομή στις «φωτομηχανορραφίες» του της τελευταίας πεναταετίας.
ο Tom Ford, ο σχεδιαστής που άλλαξε την τροχιοδρόμηση ολόκληρης της μόδας στη δεκαετία του 1990 (και ανέστησε ένα μομιοποιημένο οίκο μόδας σαν τον Gucci) είναι βέβαιος ότι το chic μπορεί να είναι πιο δυνατό οπτικό ερέθισμα από μια σκηνή porno, ειδικά όταν αυτά τα δύο στοιχεία βρίσκονται μαζί στην ίδια φωτογραφία.
Με τις φωτογραφίες για τη συλλογή γυαλιών ηλίου 2008-2009, ο Tom Ford υπόκειται στις πρώτες κυρώσεις, η δημοσίευσή τους σε έντυπα απαγορεύεται στην Ιταλία,ενώ η δημοσίευσή τους στην ιστοσελίδα του οφείλει να φέρει την ένδειξη «sexually explicit content»
Μετά από την αυτήν την πρώτη «κάτω βόλτα» ο Tom δεν βάζει μυαλό και το kitsch συνεχίζεται με αυτήν την διαβόητη φωτογραφία που δείχνει την βραζιλιάνα Marianna Braga να σιδερώνει το παντελόνι του ισπανού Jon Kortajarena. Ήταν και οι δύο top models τότε και γι’ αυτό ο περισσότερος κόσμος κοίταξε την φωτογραφία με συμπάθεια, μένοντας κυρίως στο χιούμορ της. Ωστόσο, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που την σνόμπαραν για τον σεξιστικό της χαρακτήρα.
Η φωτογραφία αυτή είναι ένα καλό παράδειγμα του τρόπου σκέψης του Tom Ford όταν επιλέγει τι θα δείξει: προτιμά να υπάρχουν πάντα σαφείς νύξεις σχετικά με το τι έγινε πριν και τι είναι πιθανόν να γίνει μετά τη σκηνή που βλέπουμε. Μας παραθέτει δηλαδή μια «εικόνα κλειδί» από την πλήρη «ερωτική ιστοριούλα» που κατασκευάζει κάθε φορά, ώστε να μπορέσουμε να την ανασυνθέσουμε ολόκληρη με την φαντασία μας. Ωστόσο, η ιστοριούλα αυτή δεν είναι παρά ένα απλό διακοσμητικό φόντο για το chic που βασιλεύει.
Με την κολεξιόν γυαλιών ηλίου της περιόδου 2009-2010, περνάμε σε μία άλλη φάση όπου το γυμνό-γυμνό κερδίζει έδαφος. Ωστόσο, οι αναφορές σε άλλους φωτογράφους δεν σταματούν. Και εδώ, όπως είναι πασιφανές, ο Tom Ford δημιουργεί έναν «οπτικό ύμνο» στο γνωστό πορτραίτο του Yves Saint Laurent από τον φωτογράφο Jean-Loup Sieff.
Παρ’ όλ’αυτά το γυμνό σώμα (στην προκειμένη περίπτωση του Jon Kortajarena) αιχμαλωτίζει το βλέμμα και μάλλον κανείς δεν προσέχει τα γυαλιά.
Ακόμα χειρότερα, σε αυτήν την φωτογράφηση της πολωνέζας Anna Maria Jagodzinska , για την ίδια κολεξιόν, ο κόσμος ούτε καν θυμόταν μετά ότι το μοντέλο φορούσε γυαλιά.
Το 2009 είναι η χρονιά της ταινίας«A single man» και ο συμπρωταγωνιστής του Colin Firth, ο (βρετανός επίσης) ηθοποιός Nicolas Hoult γίνεται «η νέα πηγή έμπνευσης» του Tom Ford. Έτσι, ο Hoult πρωταγωνιστεί και στην διαφημιστική καμπάνια άνοιξη/καλοκαίρι 2010-2011. Το σεξαπήλ του είναι πιο γαλήνιο, αφήνοντας το chic να θριαμβεύσει πιο εύκολα.
Μέσα σ’ αυτό το πνεύμα κινείται και η καμπάνια φθινόπωρο χειμώνας 2010-2011, μόνο που εδώ ένα κοράκι ξέφυγε λίγο από τον σωστό τόνο και αφιερώθηκε στη ρώγα της Freia Beha Erichsen.
To 2011 σημαδεύεται από την καμπάνια του αρώματος Neroli Portofino. Το χαζοχαρούμενο ύφος των μοντέλων (τύπου: «περάσαμε τέλεια στην πενταήμερη») προσπαθεί να μετριάσει κάπως το ξαφνικό εφέ που δημιουργεί το οργιαστικό «σπλατς» στο γυμνό σώμα.
Ο σουηδός Mathias Bergh είναι το μοντέλο που επιλέχθηκε για την καμπάνια του ανδρικού πρετ-α-πορτέ άνοιξη/καλοκαίρι 2012-2013. Παρά το ότι το γυμνό δίνει και παίρνει σε αυτές τις φωτογραφίες , υπάρχει ξανά μια ηπιότητα στις σεξουαλικές αναφορές.
Πιο σωστά: οι φωτογραφίες αυτές δεν έχουν πια σαν στόχο να δείξουν την σεξουαλική πείνα, –οι πρωταγωνιστές τους είναι χορτασμένοι και ακομπλεξάριστοι κι έτσι απολαμβάνουν την ύψιστη χαρά της ζωής που είναι το chic.
Και chic είναι να είσαι ντυμένος με δημιουργίες τουTom Ford!
Συλλογή φθινόπωρο/χειμώνας 1996-1997: Ο Mario Testino, ο (καταχθόνιος) περουβιανός μαιτρ της φωτογραφίας μόδας, ζητά από την νοτιοαφρικανή Georgina Grenville να κοιτάξει λίγο μουτρωμένη το φακό του και να περάσει φιλήδονα το χεράκι της μέσα στο υπέροχο λευκό παντελόνι που φορούσε. Η τολμηρή ιδέα «απλώνω χέρι» παραλλάσσεται σε άλλο πλάνο με συνδυασμό μπλούζας-στήθους.
Ωστόσο, βρισκόμαστε ακόμα στην «εποχή της αθωότητας». Ο Ford εμπνέεται από τις φωτογραφίες του Helmut Newton της δεκαετίας του 1970 και έτσι επιλέγει να περιοριστεί μόνο σε «σεξουαλικούς υπαινιγμούς».
Ο ίδιος είπε κάποια στιγμή για κείνη την εποχή, ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1990 θέλησε να «παλινορθώσει» τον ερωτισμό μετά την ήττα που αυτός είχε υποστεί στη διαφημιστική εικονογραφία στα τέλη της δεκαετίας του 1980, εξαιτίας του AIDS. Το ζητούμενο σε αυτές τις φωτογραφίες εξακολουθεί να είναι πάντως ο αισθησιασμός και όχι η «αποκάλυψη» τύπου «αέρα πατέρα».
Όμως, το 2003 αλλάζει πια γραμμή πλεύσης και από τον σοφιστικέ υπαινιγμό περνά κατευθείαν στο ψητό. Έτσι, χάρη στον φακό του Mario Testino και συνοδεία παιάνων από την διευθύντρια της γαλλικής VOGUE Carine Roitfeld παρουσιάζεται η καμπάνια-σκάνδαλο, που δείχνει ένα αγόρι, γονατιστό μπροστά σε ένα κορίτσι, να της κατεβάζει το κιλοτάκι και να αποκαλύπτεται το λογότυπο της φίρμας φτιαγμένο με …χαλάουα. «Το σημείο G επιτέλους εντοπίστηκε» πανηγύριζαν μερικοί (μόνο που ήταν το G του Gucci). Αυτό ήταν το πρώτο καλό «δείγμα νίκης» του chic επί του πορνό
Την ίδια εποχή μια «ξυλιά στον ποπό» γίνεται ευπρόσδεκτη και συνοδεύεται από βλέμμα που υπόσχεται πολύ περισσότερα.
Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Tom Ford λανσάρει το ομώνυμο άρωμα για άνδρες με την διαβόητη φωτογραφία που δείχνει το μπουκαλάκι ανάμεσα σε δύο γυναικεία στήθη. Η καμπάνια θεωρήθηκε τόσο κακόγουστη, που οι κακές γλώσσες έλεγαν ότι θα ταίριαζε καλύτερα σε προϊόν των D&G ή έστω του Versace.
Όμως όλοι έμειναν άφωνοι όταν είδαν την δεύτερη φωτογραφία της καμπάνιας που έδειχνε την ουκρανή Tonia Molyavko να έχει τοποθετήσει το μπουκάλι του αρώματος σε ακόμη πιο επίμαχο σημείο. Η φωτογραφία γλύτωσε παρά τρίχα την απαγόρευση της από τα περιοδικά και ο Tom Ford χαιρόταν ακριβώς γιατί, κατά την γνώμη του, επιβεβαιωνόταν ότι ήταν τόσο chic, που δεν μπορούσε κάποιος να την θεωρεί πορνό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου